برگزاری دو دوره آموزشی تخصصی در حوزه سیاستگذاری زمین و محیط های دوستدار سالمند

با تلاش معاونت شهرسازی معماری و با هماهنگی دفتر ترویج و طراحی‌شهری، دو دوره آموزشی تخصصی با هدف ارتقای دانش حرفه‌ای و توانمندسازی کارشناسان و فعالان حوزه شهرسازی برگزار شد.

برگزاری دو دوره آموزشی تخصصی در حوزه سیاستگذاری زمین و محیط های دوستدار سالمند

 با هدف ارتقای سطح دانش تخصصی و تبیین رویکردهای نوین در حوزه برنامه‌ریزی و طراحی شهری، دو دوره آموزشی با عناوین «سیاست‌های محرک عرضه زمین» در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ و «ضوابط محیط‌های دوستدار سالمند» در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۴، با حضور کارشناسان، مدیران و متخصصان مرتبط برگزار شد

در دوره «سیاست‌های محرک عرضه زمین»، به بررسی راهکارهای سیاستی و اجرایی با هدف افزایش عرضه مؤثر زمین در پاسخ به نیازهای توسعه شهری و کنترل بازار زمین و مسکن پرداخته شد. در این دوره، نقش ابزارهای سیاستی نظیر مالیات بر اراضی بایر، توسعه هدفمند محدوده‌های شهری، استفاده از اراضی دولتی و ایجاد مشوق‌های قانونی و اقتصادی برای تسریع در عرضه زمین، به عنوان عوامل کلیدی در تعادل‌بخشی به بازار زمین و تحقق توسعه پایدار شهری مورد تأکید قرار گرفت.

همچنین در دوره «ضوابط محیط‌های دوستدار سالمند»، اصول و معیارهای برنامه‌ریزی و طراحی فضاهای شهری متناسب با نیازهای سالمندان تبیین شد. در این راستا، توجه به مناسب‌سازی فضاهای عمومی، ارتقای ایمنی و دسترس‌پذیری، تأمین آسایش حرکتی، تقویت حضورپذیری اجتماعی سالمندان و ایجاد محیط‌های شهری فراگیر به عنوان الزامات اساسی در طراحی شهری معاصر مورد بررسی قرار گرفت.

برگزاری این دوره‌ها در راستای سیاست‌های ارتقای کیفیت محیط شهری و توسعه دانش تخصصی، گامی مؤثر در جهت توانمندسازی بدنه کارشناسی و ترویج رویکردهای نوین در حوزه برنامه‌ریزی و طراحی شهری محسوب می‌شود.

بر اساس اعلام دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافت‌های واجد ارزش، ورای این دو موضوع، یک حقیقت عمیق شهرسازی پنهان است، «زمین» از ارکان شکل دهی فیزیکی شهرها و انسانهاست و «سالمندان» حافظه زنده آن محسوب می‌شوند. شهری که عرضه زمینش درست سیاستگذاری نشود، دچار تورم و بی‌عدالتی می‌شود و شهری که برای سالمندان طراحی نشود، در واقع برای آینده خودش طراحی و فاقد الگو محسوب می شود. همچنین، شهر خوب، ماشینی برای زندگی نیست بلکه موجودی زنده است که باید بتوان در آن استمرار زندگی را از کودکی تا سالمندی مشاهد کرد، بدون اینکه احساس حذف شدن داشت.