طرحهای شهری که شکست خوردند
بسیاری از طراحان شهری بهدلیل بلندپروازیهای معماری که دارند در تلاش هستند همواره رکوردی از خود بر جای بگذارند اما همه پروژهها آنقدر خوشبینانه پیش نمیروند بلکه محکوم به شکست هستند.
Admin1
پروژههای بزرگ معماری بهعلت جذابیت چشمگیری که دارند توجه بسیاری از سرمایهگذاران را جلب میکنند اما منابع مالی تنها دلیل پیروزی پروژهها نخواهد بود بلکه بسیاری از عوامل دیگر در پیشبرد یک پروژه نقش دارند. در ادامه با تعدادی از پروژههای جهان آشنا میشویم که با وجود بلندپروازی معماران محکوم به شکست شدند.
فاجعه کلانشهر جنگلی ناتمام مالزی
شهر جنگلی مالزی، منطقهای سبز، هوشمند و آیندهنگر است که در زمینهای احیاشده از چهار جزیره و در نزدیکی سنگاپور، در اطراف یک اکوسیستم جنگلی مصنوعی ساخته شده است. با اینکه بسیاری از فناوریهای سازگار با محیط زیست در طراحی این شهر گنجانده شد، از جمله باغهای عمودی و ساختمانهایی با بامهای سبز که مفهوم جنگل را شبیهسازی میکنند اما این شهر با موانع سیاسی و اقتصادی متعددی روبهرو است که توسعه آن را کند کرده است.
در چند سال نخست ساخت این شهر، چینیها برای ورود به این شهر گذرنامه رایگان دریافت میکردند زیرا این پروژه بهطور عمده توسط چین حمایت میشد. سرمایهگذاران ثروتمند چینی که نمیتوانستند هزینههای سرسامآور آپارتمانها را در کشور خود بپردازند، تمایل به سرمایهگذاری در این شهر جنگلی پیدا کردند که خیلی طول نکشید و با تغییر رهبری در مالزی، مالکیت خارجیها در این شهر ممنوع شد. این قانون جدید و همچنین همهگیری ویروس کرونا و ممنوعیت سفرهای جهانی از جمله دلایل شکست این پروژه است که با وجود میلیاردها دلار سرمایهگذاری، یکی از پروژههای بزرگ بیفایده در جهان به حساب میآید.
آسمانخراش پونت سیتی در ژوهانسبورگ
ژوهانسبورگ، بزرگترین شهر آفریقای جنوبی، میزبان آسمانخراشی شگفتانگیز به نام پونت سیتی است که در سال ۱۹۷۵ احداث شد و همچنان عنوان بلندترین برج مسکونی قاره آفریقا را به خود اختصاص داده است. این سازه مرتفع با هدف ایجاد فضایی برای زندگی مجلل افراد سفیدپوست طراحی شد و واحدهای مسکونی بیشماری را در ۵۵ طبقه از سطح زمین در بر گرفت.
پونت سیتی آسمانخراشی استوانهای شکل با فضای داخلی خالی است که تمام واحدها به شکل دایرهای حیاط مرکزی را در خود محصور کرده است. این سازه در زمان احداث خود، در بخشهای زیرزمینی خود فروشگاهها و مراکز متعددی را در بر گرفت و از نظر ارائه خدمات در سطح بسیار بالایی قرار داشت. طراحی این مجتمع برای ثروتمندان و ممنوعیت سکونت سیاهپوستان در آن نتایج بسیار نامطلوبی به جا گذاشت و به وقوع جرمهای بسیار طی دهههای ۸۰ و ۹۰ در محله میزبان منجر شد. همین امر خالی شدن بسیاری از واحدهای مسکونی آن را به دنبال داشت. در نتیجه پونت سیتی به یک زاغه عمودی تبدیل شد و حیاط مرکزی آن را تپهای از زبالههایی فرا گرفت که حتی ارتفاع آن از طبقه پنجم سازه نیز بالاتر میرفت.
پونت سیتی با وجود شهرت بسیار ناپسند خود میان مردم شهر در سال ۲۰۰۱ به مالکیت افراد جدیدی درآمد و تغییرات قابلتوجهی را تجربه کرد. این آسمانخراش در حال حاضر دارای نگهبانی بیستوچهارساعته است، با این حال جو نژادپرستی همچنان بر آن حکومت میکند.
پروژه بزرگراه بین ایالتی H-3
پروژه بین ایالتی H-3 در هاوایی، بزرگراهی به طول ۲۶ کیلومتر است که از میان زیباترین مناظر جهان میگذرد. این بزرگراه برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ به دلایل دفاعی و برای اتصال پایگاه دریایی پرل هاربر به ایستگاه هوایی نیروی دریایی پیشنهاد شد. گروههای زیستمحیطی و بومیهای هاوایی نگران این بودند که با احداث این بزرگراه شهرنشینی به این منطقه بیاید و موضوعات زیستمحیطی را به خطر بیندازد، همین امر ساختوساز را برای مدت طولانی به تعویق انداخت. ۲۶ سال بعد، موانع محیطی برداشته شد و بالاخره ساخت این پروژه در سال ۱۹۸۹ آغاز شد و در سال ۱۹۹۷ افتتاح شد. به دلیل سختی زمین و فناوریهای پیشرفته به کار رفته برای ساخت، این بزرگراه یک شگفتی مهندسی محسوب میشود، اما با این حال، به دلیل اینکه مسیر مستقیمی به مرکز شهر هونولولو ندارد و مکانهای فرهنگی مهم برای بومیهای هاوایی را تخریب میکند، مورد انتقاد قرار گرفته است. هزینه ساخت ۱.۳ میلیارد دلار بود که آن را به بالاترین مبلغ به ازای هر کیلومتر در جهان تبدیل کرد.
برج کمتار در جورج تاون پنانگ
جورج تاون پنانگ، منطقهای مسکونی در مالزی، میزبان برجی به نام کمتار است که در دهه ۱۹۶۰ با هدف ایجاد یک مرکز شهری به منظور افزایش نشاط در منطقه احداث شد. این سازه به عنوان یک آسمانخراش مرکزی طراحی شد و رستورانها، فروشگاهها و مراکز اداری مختلفی را با در نظر گرفتن یک پیادهراه مرتفع برای کارکنان دولت پنانگ در بر گرفت.
گزارشها حاکی از آن است که پس از ظهور این سازه در جورج تاون، نهتنها نشاط شهروندان افزایش پیدا نکرد بلکه تخریب بسیاری از ساختمانهای مسکونی، رستورانها و فروشگاههای قدیمی برای احداث آن با وخیم شدن وضعیت زندگی برای بسیاری از مردم نیز همراه بود. علاوه بر این، ساخت پیادهراه مرتفع سازه آغاز نشد و بسیاری از کارکنان مجبور به ترک فضاهای اداری و تجاری شدند. البته طی چند سال گذشته نصب مرتفعترین راهروی مالزی و بلندترین نقاشی دیواری جهان بر کمتار بهتدریج بر محبوبیت آن افزود و آن را از یک سازه بیکاربرد به چشماندازی زنده در شهر تبدیل کرد.
شهر ورزش در رم
سانتیاگو کالاتراوا معمار برجسته اسپانیایی پس از موفقیت در احداث موزه علوم والنسیا در اسپانیا تصمیم گرفت شهرت خود را از طریق اجرای پروژهای به نام «شهر ورزش» در رم، پایتخت ایتالیا، در جهان افزایش دهد که البته موفقیت آن با ناکامی مواجه شد.
در این پروژه احداث امکانات ورزشی مختلف برای دانشگاه تورورگاتا رم مورد توجه مدیران قرار گرفت، اما افزایش ناگهانی هزینههای ساختوساز مشکلات بسیاری را پیش روی معماران قرار داد. به عنوان مثال، معماران در نظر داشتند یک استادیوم برای استخر آن احداث کنند تا میزبانی رقابتهای جهانی شنا در سال ۲۰۰۹ را به عهده بگیرند، اما افزایش هزینهها، اجرای پروژه را در میان راه متوقف کرد.
این استادیوم با صرف حدود ۲۰۰ میلیون یورو هزینه عمومی همراه بود، اما بیپایان ماندن تکمیل آن شکستی بزرگ برای معماران مربوطه به شمار رفت. اسکلت فلزی این استادیوم همچنان در بزرگراه وجود دارد و ناکامی پروژه را به تصویر میکشد.
هتل ودارا |لاسوگاس، ایالات متحده آمریکا
هتل «ودارا» در شهر لاسوگاس، با طراحی منحنی و نمای شیشهای، یکی دیگر از نمونههای معماری زیبا ولی ناکارآمد است. این طراحی موجب تمرکز نور خورشید در ناحیه استخر میشود و دمای آن را بهطور غیرعادی افزایش میدهد. برخی مهمانان در اثر این گرما دچار سوختگی سطحی شدهاند. این پدیده که به «اشعه مرگ» معروف شد، نشان داد که توجه ناکافی به نور در طراحی میتواند به خطرات جدی برای سلامت افراد منجر شود.
برج تلویزیونی ژیژکوف | پراگ، جمهوری چک
برج تلویزیونی «ژیژکوف» در شهر پراگ، با طراحی مدرن خود، تضادی آشکار با بافت تاریخی شهر ایجاد کرده است. بسیاری از شهروندان آن را یک ناهنجاری بصری میدانند و نصب دائمی مجسمههایی از نوزادان روی برج، منجر به افزایش انتقادات شده است.
