محله‌ای در هلند با ۵۰ خانه کروی؛ زندگی در خانه‌هایی بدون دیوار صاف

محله‌ای در هلند با ۵۰ خانه کروی؛ زندگی در خانه‌هایی بدون دیوار صاف

در شهر دن‌بوش هلند، محله‌ای با ۵۰ خانه کروی وجود دارد که یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های معماری مسکونی این کشور در قرن بیستم به شمار می‌رود؛ خانه‌هایی با قطر حدود ۵.۵ متر که فضای داخلی آنها با راه‌پله‌ای مارپیچ و طراحی عمودی شکل گرفته است.

در میان محله‌های مسکونی دن‌بوش، مجموعه‌ای از خانه‌های کروی به نام «Bolwoningen» قرار دارد؛ خانه‌هایی که برخلاف الگوی معمول ساختمان‌های مسکونی، نه دیوارهای صاف و نه پلان‌های مستطیلی دارند.

ایده ساخت این خانه‌ها به «دریس کرایکامپ»، هنرمند و طراح هلندی، بازمی‌گردد. در دهه ۱۹۶۰ و همزمان با گسترش ساخت‌وساز مسکن در هلند، انتقادها از یکنواختی معماری محله‌های جدید افزایش یافت. در سال ۱۹۶۸ نیز یک برنامه دولتی، امکان اجرای طرح‌های تجربی در حوزه مسکن را فراهم کرد و کرایکامپ ایده خانه‌های کروی خود را مطرح کرد.

کرایکامپ معتقد بود شکل کروی یکی از طبیعی‌ترین فرم‌ها برای ایجاد فضای مسکونی است و بر همین اساس، ایده زندگی در خانه‌هایی با فرم کره را دنبال کرد.

سرانجام در سال ۱۹۸۴، ۵۰ خانه کروی در دن‌بوش ساخته شد و طرحی که زمانی ایده‌ای تجربی به نظر می‌رسید، به یک محله واقعی تبدیل شد.

خانه‌هایی با قطر ۵.۵ متر

هر خانه حدود ۵.۵ متر قطر دارد، اما طراحی عمودی آن باعث شده فضای داخلی بزرگ‌تر از آنچه از نمای بیرونی انتظار می‌رود به نظر برسد. یک راه‌پله مارپیچ بخش‌های مختلف خانه را به هم متصل می‌کند و فضای اصلی زندگی در قسمت بالایی قرار گرفته است.

پنجره‌های بزرگ و دایره‌ای نیز از ویژگی‌های شاخص این خانه‌ها هستند. قرار گرفتن این پنجره‌ها در ارتفاع بالاتر، امکان تماشای فضای سبز اطراف را فراهم می‌کند و چشم‌انداز بیرون را به بخشی از فضای داخلی تبدیل کرده است.

البته زندگی در چنین خانه‌ای نیازمند سازگاری با فرم‌های منحنی است. ساکنان باید مبلمان و وسایل خود را با دیوارهای خمیده هماهنگ کنند. با این حال، در طول سال‌ها، وسایل شخصی، گیاهان و شیوه‌های مختلف چیدمان، این فضاهای غیرمعمول را به خانه‌هایی شخصی و قابل زندگی تبدیل کرده‌اند.

ایده‌ای که فراگیر نشد

کرایکامپ امیدوار بود خانه‌های کروی در مقیاسی بسیار گسترده‌تر ساخته شوند، اما این طرح هرگز به الگویی رایج برای ساخت مسکن تبدیل نشد و مجموعه اصلی آن در دن‌بوش باقی ماند.

با وجود این، Bolwoningen همچنان یکی از نمونه‌های متفاوت معماری مسکونی قرن بیستم است؛ مجموعه‌ای که نشان می‌دهد یک خانه الزاماً نباید چهار دیوار صاف و یک پلان مستطیلی داشته باشد و می‌توان تعریف متفاوتی از فضای زندگی ارائه کرد.