3

۱۰ دلیل برای اینکه وضع کرونا بدتر شده است

  • کد خبر : 11538
  • 17 آبان 1399 - 19:52
۱۰ دلیل برای اینکه وضع کرونا بدتر شده است
موارد جدید ابتلا به کووید‌-۱۹ در حال افزایش است و خبر از پاییز و زمستانی مرگبار می‌دهد.
رابرت رُی بریت | ترجمه: نیما فاتح و دامون افضلی

سرعت افزایش موارد جدید ابتلا به کووید‌-۱۹، درست در بدترین لحظه، در ایالات متحده، اروپا و جاهای دیگر دارد شدت می‌گیرد؛ این هشداری است به دانشمندان که منتظر زمستانی آکنده از کشت‌وکشتار کرونایی (فیزیکی، روانی و اقتصادی) باشند‌ـ بس متفاوت از آنچه تاکنون دیده‌ایم. موارد روزانه‌ی ابتلا در حال اوج‌گیری است؛ اتفاقی که می‌تواند به اوجی اجتناب‌ناپذیر ختم شود که از تمام اوج‌هایی که در بهار و تابستان دیده‌ایم فراتر خواهد رفت؛ اثرات فصل سرما هم بر شدّت [همه‌گیری] می‌افزاید.

بنا به نامه‌ی سرگشاده‌ی منتشرشده در مجله‌ی لنست (۱۴ اکتبر)، که امضای حدود ۸۰ تن از متخصصان برجسته‌ی بیماری‌های عفونی ایالات متحده و سراسر جهان (و سپس صدها تن دیگر) پایِ آن است «در بیشتر اروپا، ایالات متحده و بسیاری از کشورهای جهان با افزایش سریع و شتابانِ موارد ابتلا به کووید‌-۱۹ مواجه‌ایم؛ لذا انجام اقداماتِ قاطعانه و فوریْ بسیار حیاتی است».

آنچه متخصصان بیماری‌های عفونی را بیش از هر چیز دیگری مأیوس می‌کند این واقعیت است که می‌شد از همه‌ی این اتفاقات پیشگیری کرد. دکتر میکائیل مینا، استادیار اپیدمی‌شناسی در T.H. Chan School of Public Health هاروارد می‌گوید: «تا حالا باید ویروس را مهار کرده بودیم. ما به‌طرز فاجعه‌باری زمان و فرصتی را که داشته‌ایم مدام هدر داده‌ایم».

با توجه به این که ویروس کرونا از طریق هوا منتقل می‌شود، دانشمندان تأکید می‌کنند که اقدامات فردی نظیر ماسک‌زدن و فاصله‌گیری کمک می‌کند تا از بدترشدن پاندمی جلوگیری کنیم. آن‌ها اما می‌گویند اگر دولت‌ها نتوانند به‌سرعت اقداماتی قدرتمندانه و با بودجه‌ی مناسب برای مهار گسترش ویروس در جامعه انجام دهند، چشم‌اندازِ اقتصاد و بهداشت بسیار تیره‌وتار خواهد بود.

در اینجا ۱۰نشانه‌یی را می‌آوریم که حاکی از آن است که داریم به نقطه‌ی غیرقابل‌بازگشتِ وحشتناکی نزدیک می‌شویم:

۱. مخزن عظیمی از مبتلا [در جامعه] وجود دارد

مینا موقعیت کنونی را به مبارزه برای [فرونشاندن] آتشی که به جان جنگل‌ها می‌افتد تشبیه می‌کند. بهار امسال بسیاری از ایالت‌ها تصمیم به برقراری منع آمد‌ـ‌وـ‌شد گرفتند، درحالی‌که شمار آتش‌های زیر خاکستر معدود بود‌‌- فقط در نیویورک و چند شهر انگشت‌شمار دیگر. اکنون در حالی‌که تمام ایالت‌ها در محاصره‌ی شیوع‌های تازه‌اند و موارد جدیدِ تأییدشده از مرز ۵۰هزار مبتلا در روز گذشته است، با آتش‌های زیر خاکستر فراوانی مواجه‌ایم که در کل جنگل پخش شده‌اند و همه هم آماده‌ی شعله‌ورشدن‌اند.

مینا اخیراً به گروهی از گزارشگران گفت:«احتمالاً با چنان انفجار گسترده‌یی از موارد ابتلا و شیوع‌ها مواجه می‌شویم که بالقوه می‌توانند آنچه را تاکنون دیده‌ایم در قیاس با خودشان ناچیز جلوه دهند». سایر متخصصان هم با این حرف موافق‌اند.

دکتر مارک کمرون، ایمونولوژیست و پژوهشگر پزشکی در School of Medicine در دانشگاه Case Western Reserve اُهایو می‌گوید اپیدمی‌شناس‌ها نگران زمانی هستند که به‌تدریج افزایش موارد جدید ابتلا از خطی به تصاعدی تغییر کند، و شمار مبتلایان به‌جای هر چند هفته یکبار، هرچند روز یکبار دو برابر شود. این همان چیزی است که در بهار و پاییز رخ داد: رسیدن به نقاط غیرقابل‌بازگشتی که به گسترش مهارناشده و اوج‌های جدید انجامید.

کمرون به Elemental می‌گوید: «نگرانی بزرگ من این است که یکبار دیگر در نقطه‌ی غیرقابل‌بازگشتِ رشدِ تصاعدیِ کووید‌-۱۹ قرار گرفته باشیم؛ این‌بار سطح ابتلا بالاتر از اوجِ ابتلا در ماه آوریل است و این‌بار با بازگشت قابل‌پیش‌بینیِ فصل آنفولانزا مقارن می‌شود. وضع هیچ خوب نیست».

۲. فصل اوج ویروس‌ها (پاییز و زمستان) شروع شده است

می‌شد کاری کرد که افزایش شمار موارد ابتلا در این بدترین زمان ممکن رخ ندهد: در زمان شروع دوباره‌ی مدارس، بازگشایی رستوران‌ها و بارها و هنگام سردترشدن هوا که مردم را به داخل فضاهای بسته می‌کشانَد و بالقوه می‌تواند خودِ ویروس کرونا را مهلک‌تر کند. دانشمندان نمی‌دانند هوای سردتر دقیقاً چه تأثیری بر خودِ ویروس خواهد داشت ولی هیچ‌کس انتظار ندارد باعث فروکش‌کردن آن شود. سایتلین ریورز، اپیدمی‌شناس دانشگاه جان هاپکینز، به نیویورک تایمز گفت: «به‌نظرم در جای خطرناکی قرار داریم».

۳. افراد جوان به میزان بی‌سابقه‌یی مبتلا می‌شوند

پاندمی در مراحل اولیهْ خانه‌های سالمندان را درنوردید و موجب ابتلای تعداد زیادی (نامتناسبی) از سالخوردگان شد.

ولی از اواخر بهار به این سو شمار مبتلایان جوان هم افزایش یافته است، و حالا با ازسرگیری کلاس‌های حضوری، کودکان بیش از قبل مبتلا می‌شوند‌. واقعاً نمی‌دانیم چه تعداد [از کودکان مبتلا می‌شوند] چون اغلب فاقد علائم هستند، ولی این را می‌دانیم که آن‌ها می‌توانند بیماری‌شان را انتقال دهند.

به سبب آن که احتمال مرگ ناشی از کووید‌-۱۹ در بین افراد جوان‌تر کمتر است، میزان «مرگ‌ومیر به‌ازای ابتلا» کاهش یافته است (بهبود روش‌های درمان هم در کاهش میزان مرگ‌ومیر مؤثر بوده). ولی این موجب می‌شود واقعیتی از دید ما پنهان بمانَد: مثلاً تنها در آمریکا روزانه بیش از ۷۰۰ نفر از کرونا می‌میرند‌. وضع ثابتی که چندین هفته است پیوسته برقرار بوده. در این بین، شمار بیماران بستری‌شده افزایش یافته است و در ۱۶اکتبر میزان مرگ‌ومیر ناشی از کووید‌-۱۹ در ۲۳ ایالت در حال افزایش بود.

۴. موارد ابتلا خیلی بیشتر از آن چیزی است که می‌دانیم

به گفته‌ی مینا در حالی که آمار و ارقام رسمی از ده‌ها هزار مبتلای جدید می‌گویند، شمار واقعی مبتلایان جدید صدها هزار تن است. بسیاری از مبتلایان از ابتلای خود خبر ندارند و با توجه به فقدان علائم یا داشتن علائم خفیف چه بسا هرگز هم متوجه نشوند. معدودی از این افراد هم می‌توانند موجب «حوادث سوپراسپریدی» شوند [حوادثی که در آن‌ها سوپراسپریدرها یا اَبَرناقلان موجب ابتلای همزمانِ تعداد بسیاری زیادی از افراد در گردهمایی‌ها می‌شوند] معروف شده است‌.نظیر آنچه [اخیراً] در کاخ سفید رخ‌داد. اگر مردم از اجتماعات پرهیز نکنند، فاصله‌ی اجتماعی را رعایت نکنند و ماسک نزنند انتظارِ حوادث بیشتری از این دست می‌رود.

اپیدمی‌شناس‌ها نگران زمانی هستند که به‌تدریج افزایش موارد جدید ابتلا از خطی به تصاعدی تغییر کند، و شمار مبتلایان به‌جای هر چند هفته یکبار، هرچند روز یکبار دو برابر شود.

۵. همه خسته شده‌اند

فرسودگی و خستگیِ ناشی از کرونا گسترده و فراگیر است و دلایل آن ناراحتی، دلتنگی، اضطراب، انزوا، قرارداشتن مداوم در معرض پیام‌های هشدارها و پیام‌های متضادِ رهبران سیاسی است که در تقابل با توصیه‌های علمی قرار دارد. روان‌شناس‌ها می‌گویند همه در معرض خطر شُل‌کردنِ [تدابیر حفاظتی‌مان] هستیم.

دکتر ندا گولد، روان‌شناس بالینی و استادیار روان‌شناسی در جانز هاپکینز مدیسین، می‌گوید: «این وضع به‌لحاظ‌ عاطفی بسیار سخت و طاقت‌فرسا بوده است و این نهایت تلاش و طاقت احساسی و عاطفیِ مردم است [و بیش از این نمی‌توانند]: مردم حالا احساس می‌کنند به سبب آن که مجبور بوده‌اند مدام کارهای معینی را به روش معینی انجام دهند، از پا درآمده‌اند و فرسوده شده‌اند‌.در نتیجه بسیاری از آن‌ها را دیگر انجام نمی‌دهند».

دانشمندان از این بیم دارند که شاید برخی افراد من‌بعد ماسک نزنند یا به وسوسه‌ی [شرکت در] گردهمایی‌های بزرگ یا حتی کوچک تن در دهند. آن‌ها هشدار می‌دهند ویروس کرونا از هر لغزش ما نهایت استفاده را خواهد بُرد.

۶. تعطیلات بر وخامت کار خواهد افزود

مطمئناً همه نیاز دارند که دمی از همه‌ی این جدایی‌های اجتماعی [ناشی از کرونا] فارغ شوند. ولی به‌گفته‌ی دانشمندان مسافرت برای شرکت در گردهمایی‌های خانوادگی بزرگ بی‌بروبرگرد به بدترشدن پاندمی می‌انجامد.

حتی «گردهمایی‌های خانوادگی کوچک» نیز در افزایش موارد ابتلا نقشی عمده داشته‌اند؛ این مطلب را رابرت ردفیلد، مدیر مرکز آمریکایی مهار و پیشگیری بیماری‌ها، در روز ۱۳ اکتبر در تماس با فرماندارهای ایالتی آمریکا گفت.

دکتر کروتیکا کوپّالّی، استاد بالینی بیماری‌های عفونی در مدرسه‌ی پزشکی دانشگاه استنفورد، می‌گوید «باتوجه به خستگی و فرسودگی ناشی از کرونا، این رفتار مردم برایم اصلاً عجیب نیست. این مرا هرچه‌بیشتر نگران می‌کند چون به فصل تعطیلات نزدیک می‌شویم: عید شکرگزاری، کریسمس، حَنوکه و سایر جشن‌های مذهبی [و ملی] باعث گردهمایی‌هایی کوچک بیشتری می‌شوند و کار به افزایش موارد ابتلا می‌انجامد».

۷. افرادی که احتمالاً بیش از بقیه ویروس را گسترش می‌دهند کمتر از همه می‌توانند در خانه بمانند

افرادی که پاندمی بر آن‌ها بیش از همه تأثیر گذاشته عمدتاً در مشاغل حساسِ خط مقدم قرار دارند: نظیر کارکنان نظام سلامت، حمل‌ونقل و صنایع خدماتی؛ بسیاری از این افراد از امتیاز دورکاری، برای ایمن‌ماندن و کمک به جلوگیری از گسترش ویروس، بی‌بهره‌اند.

این یکی از مشکلات در سراسر پاندمی بوده است، البته با بازگشایی مجدد رستوران‌ها و سایر کسب‌وکارها و از سرگیری مدارس، خطرِ درمعرض‌ویروس‌قرارگرفتن برای همه افزایش یافته است.

۸. دستکم ماه‌ها تا رسیدن به یک واکسنِ فراگیر فاصله داریم

حتی اگر همین فردا تأییدیه‌ی تولید یک واکسن ایمن صادر شود (چیزی که هیچ‌کس انتظارش را ندارد)، ماه‌ها طول خواهد کشید که اکثریت مردم به آن دسترسی پیدا کنند. دکتر آنتونی فائوچی، مدیر مؤسسه‌ی ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی، می‌گوید [این اتفاق] شاید در ماه آوریل [فروردین۱۴۰۰] رخ دهد.

ولی باتوجه به سیاسی‌شدنِ مسئله‌ی واکسن و سرعت سرسام‌آورِ ساخت آن، چه بسا عاقبت با چند واکسن مواجه شویم و [در این صورت] مردم نخواهند دانست که کدام‌شان عملکرد بهتری دارد‌‌. برخی‌شان ممکن است خوب عمل نکند. انتظار آشفتگی زیادی می‌رود چون دانشمندان و سیاستمدارها بر سر این که چه کسانی نخست واکسن را بگیرند با همدیگر اختلاف دارند. در این بین مشکلات دیگری هم وجود دارد، مثلاً طبق آخرین نظرسنجی گالوپ شمار زیادی از آمریکایی‌ها مایل به واکسن‌زدن نیستند (!).

سوای این‌ها، حتی یک واکسنِ فوق‌العاده موفق هم قادر نخواهد بود که تا پایان سال ۲۰۲۰ کار این پاندمی را تمام کند: «ما به طرحی ملی برای مهارکردن این ویروس نیازمندیم. چنین چیزی [فعلاً] وجود ندارد».

۹. در هیچ‌کجا به «ایمنی جمعی» نزدیک نشده‌ایم

از اوائل همه‌گیری، چند تن از دانشمندان و سیاستمداران پیشنهاد کرده‌اند اجازه دهیم ویروس کرونا بی‌محابا گسترش یابد تا نهایتاً به «ایمنی جمعی» طبیعی برسیم‌. بدین طریق شمار کافی از مردم مبتلا خواهند شد و احتمالاً همین موجب می‌شود ویروس میزبان‌های جدید چندانی پیدا نکند و از بین برود.

آخرین نسخه‌ی [ایمنی جمعی]، موسوم به Great Barrington Declaration، در داخل کاخ سفید توسط سه دانشمند تبلیغ و حمایت می‌شود؛ این دانشمندان مدعی‌اند ویروس آن‌قدر کُشنده نیست. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند فقط از آسیب‌پذیرترین افراد حفاظت کنیم و اجازه دهیم ویروس مسیرش را در بین افراد جوان‌تر و باقی مردم طی کند.

متخصصان بیماری‌های عفونی در نامه‌ی سرگشاده‌شان در لنست استدلال می‌کنند: «این تصور غلط و خطرناکی است که هیچ پشتوانه‌ی علمی ندارد. انتقال مهارنشده در بین افراد جوان‌تر با خطرِ کُشندگی و بیماری‌زاییِ چشمگیر [ویروس] در بین کل جمعیت همراه است. علاوه بر هزینه‌های انسانی، این بر کل نیروی کار هم تأثیر خواهد گذاشت و توان نظام‌های خدمات درمانی را برای فراهم‌آوردن خدمات ویژه [برای بیماری‌های حاد و فوری] و خدمات معمول پزشکی تحلیل می‌بَرَد».

به گفته‌ی متخصصان بیماری‌های عفونی حدود ۴۰ تا ۷۰ درصد از جمعیت باید مبتلا شود تا شاهد تأثیر چشمگیر ایمنی جمعی طبیعی باشیم. مثلاً در ایالات متحده، تاکنون کمتر از ۱۰ درصد جمعیت به کووید‌-۱۹ مبتلا شده‌اند. به گفته‌ی دانشمندان رسیدن به ایمنی جمعی طبیعی تنها در آمریکا به قیمت مرگ یک میلیون نفر تمام خواهد شد.

۱۰. اقتصاد بر سلامت اولویت می‌یابد

دانشمندان خوب می‌دانند که محدودیت‌های کرونایی چه هزینه‌های اقتصادی دردآوری دارد. اما آن‌ها استدلال می‌کنند اگر مردم سلامت نباشند خبری هم از اقتصاد سالم نخواهد بود.

مینا می‌گوید: «ما به طرحی ملی برای مهارکردن این ویروس نیازمندیم. چنین چیزی [فعلاً] وجود ندارد. همین است که به واکنش دولت امیدی ندارم». اگر بیمارستان‌ها پُر شود چه بسا منع تمام‌عیار آمد‌‌ـ‌و‌ـ‌شد اجتناب‌ناپذیر شود، هرچند او می‌گوید می‌توانیم به آن نقطه نرسیم: «ما از ابزارها، امکانات مالی و توانایی مناسبی برخورداریم‌ اگر همه با هم هماهنگ کار کنیم».

مینا می‌گوید: تصور کنید ترامپ لحن‌اش را تغییر می‌داد و چنین می‌گفت: «هموطنان‌ام! امروز روش‌مان را عوض می‌کنیم، برگ دیگری رو می‌کنیم، می‌خواهیم این ویروس را مهار کنیم. آنچه همه‌ی ما باید انجام دهیم این است: همگی ماسک بزنیم و حتی‌الامکان، آنجا که عقل حُکم می‌کند، فاصله‌ی اجتماعی را هرچه‌بیشتر رعایت کنیم. ماسک بزنید و مسئولانه رفتار کنید».

به گفته‌ی مینا «اگر این چند کلمه از جانب رئیس‌جمهور بیان می‌شد، همراه با رعایت آن کارها توسط تمام مردم، می‌توانست تفاوت‌ها را متحد و توانایی‌مان برای مهار این ویروس را افزون کند سپس می‌توانیم با خیال راحت برویم سروقت بازگشایی اقتصاد».

آنچه خواندید ترجمه‌یی بود از مطلبی که با مشخصات زیر در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰ در وب‌سایت مدیوم منتشر شده است:

https://elemental.medium.com/10-signs-the-pandemic-is-about-to-get-much-worse-cf261bf3885d

بیشتر بخوانید:  روش سوئدی برای زندگی با کرونا
لینک کوتاه : https://khabarnews.com/?p=11538

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.